పదిహేను సంవత్సరాల క్రితం... ఒకరోజు... దారుల్ షిఫా అంధుల పాఠశాల, హైదరాబాద్ తొమ్మిదో తరగతి గది ఖాళీగా ఉంది. ఒక అబ్బాయి ఒంటరిగా కూర్చుని టేప్ రికార్డర్ వింటున్నాడు. అతని పేరు పవన్ కుమార్. అంతకుముందు రోజు ఆ అబ్బాయి స్కూల్కి డుమ్మా కొట్టాడు. అందుకే తన ఫ్రెండ్ దగ్గర క్యాసెట్ తీసుకుని పాఠాన్ని వింటున్నాడు. టీచర్ చెప్పిన పాఠం అయిపోయింది. ఆ తర్వాత టేప్ రికార్డర్లో ఒక పాట వినిపించింది. ఆ పాటలో ఒక బీట్ అతని మనసు దోచింది. ఆ సౌండ్ అతని మైండ్లో ఫిక్స్ అయిపోయింది. పాఠశాల నుంచి ఇంటికి వెళ్తున్నప్పుడు ట్రాఫిక్ హోరులో కూడా అదే స్వరం అతని చె వుల్లో మారుమోగుతోంది. మెట్ల మీద చెప్పుల చప్పుడు, తెరుచుకుంటున్న తలుపు శబ్దం, నల్లా నుంచి వస్తున్న నీటి గల గల.. గదిలో తిరుగుతున్న సీలింగ్ ఫ్యాన్ సౌండ్.. ఇలా అన్ని శబ్దాలను ఆ స్వరంతోనే పోల్చుకుంటున్నాడు ఆ అబ్బాయి. దేనిదా శబ్దం? ఎంత మాధుర్యంగా ఉంది?... రాత్రి నిద్రలేదు. ఉదయం ఆకలి లేదు. మూడీగా ఉన్నాడు. అమ్మతో కబుర్లు చెప్పడం లేదు. నాన్నతో ఆడుకోవడం లేదు. "ఏమైందిరా అలా ఉన్నావు'' అని అడిగారు వాళ్ల నాన్న దయాకర్. పవన్ నుంచి సమాధానం లే...