Skip to main content

Posts

ధైర్యమే ఆమె ఆస్తి

తల్లి కడుపులో ఉన్నప్పటి నుంచే ఆమెకు కష్టాలు మొదలయ్యాయి... పుట్టాక ఆమె ఏడుపు ఆపేందుకు ప్రయత్నించిన తల్లిదండ్రులకు ఓ చేదు నిజం... ఆ తర్వాత మాట లూ రావని తెలిశాక వారి మనసులో మరో గరళం. కన్నవారి ఆదరణే కరువైతే... చుట్టూ ఉన్నవారి అభిమానం తనదౌతుందా? అయినా ఆమె అదరలేదు. బెదరలేదు. కన్నీటి కడలిలో ఈదింది. చివరికి దరికి చేరింది. మౌనమే ఆమె భాష... ధైర్యమే ఆమె ఆస్తి... ఆమే హెలెన్‌ కెల్లర్‌ - 2007 అవార్డును అందుకున్న జానకి. జానకి డెఫ్‌ అండ్‌ డంబే కాదు రఫ్‌ అండ్‌ టఫ్‌ కూడా. తాను అనుకున్నది సాధించేంత వరకు పోరాడుతూనే ఉంటుంది. మాటలు రాకపోతే నేం. మౌనమే ఆమె భాష. ఆమె కన్నులు కూడా మాట్లాడతాయి. ఆ భావాలు అర్థం కాని వారి ముందు ఆమె చేతి వేళ్లు సెల్‌ఫోన్‌పై చకచకా కదిలి సమాధానాలు చెబుతాయి. వినిపించకపోతేనేం ఎదుటి వాళ్ల మనోభావాలను ఇట్టే పట్టేస్తుంది. తన జీవితంలో ఎన్నో చేదు అనుభవాలు... అవి తనలాంటి వారెవరికీ ఎదురుకాకూడదనుకుంది. అందుకే బధిరుల కోసం సంస్థకు స్థాపించి వారికి సేవ చేస్తోంది. జానకిది మహబూబ్‌నగర్‌ జిల్లా నారాయణపేట. పుట్టి, పెరిగింది మాత్రం మహారాష్ట్ర పూనేలో. చదువు కూడా అక్కడే. ఇంటర్‌ వరకు చదువుకుంది. తల్లిద...

నా వరకు వచ్చేసరికి ఎందుకిలా?

నన్ను ప్రేమించేవారు, ఇష్టపడేవారు చాలా మందే ఉన్నారు. నా కోసం ఏమైనా చేయగలిగిన వారు కూడా ఉన్నారు. కానీ వారంతా ఇప్పుడు నా కోసం ఏమీ చేయలేకపోతున్నారు. నేనిప్పుడు పిచ్చిదానిలా చదువుతున్నాను. ఇంతకముందు కూడా నాకు వీలు దొరికినప్పుడల్లా పుస్తకాలు చదివేదాన్ని. ఇప్పుడంతా నాకు వీలే. వారానికి ఒక పుస్తకం చదవడం పూర్తి చేస్తున్నాను. జీవితంలో లోతుపాతులను తెలుసుకోవాలంటే నాకు ఎప్పుడూ ఆసక్తే. ఇప్పుడు నేను విలాసంగా, ఆనందంగానే ఉన్నాను. కానీ ఏదో తెలియని బాధ. నిజం చెప్పాలంటే క్యాన్సర్‌ నా హృదయాన్ని తొలచివేస్తోంది. నాకు ఎనిమిది కంటే ఎక్కువ కెమో చికిత్సలు చేయాలి. 35 రకాల రేడియేషన్‌ సెషన్లు. 2010 జనవరి వరకు ఇలాగే ట్రీట్‌మెంట్‌. అదొక ప్లాన్‌. నేనూ చేయగలను. కానీ ఎందుకు చేయాలి? నా పాత జీవితం నాకు తిరిగి కావాలి. భవిష్యత్తును తలచుకొని, గతాన్ని గుర్తుచేసుకుని నరకం అనుభవిస్తున్నాను. ఇది వసంతం. ఒక మొక్కని కూడా నాటలేని స్థితిలో నేను ఉన్నాను. గతంలో ఎన్ని మొక్కలు నాటేదాన్ని. గతంలో ఎందరో పేషెంట్లకు కౌన్సెలింగ్‌ ఇచ్చాను. ధైర్యం చెప్పాను. నా వరకు వచ్చేసరికి ఎందుకు ఇలా? దేవుడి దయ వల్ల నాకు నయం అయ్యి, మళ్లీ మంచి రోజులు వస్తే....

జీవితమంటే పరీక్షలు ఫలితాలేనా? (మా కోడలి ఉత్తరం )

హాయ్‌ మామయ్య, ఎలా ఉన్నారు. నేను మాత్రం యావరేజ్‌ అండ్‌ యాంగ్రీ. ఎందుకా? మొన్న వచ్చినప్పుడు డాడీతో నా కాలేజ్‌ గురించి మాట్లాడమని చెప్పాను. మీరేయో బిజినెస్‌ అంటూ బిజిబిజీగా వెళ్లిపోయారు. నాన్న నా బ్రెయిన్‌ ఇక్కడ ప్రై చేసుకుని తినేస్తున్నాడు. మామయ్యా! జీవితమంటే పరీక్షలు, ఫలితాలేనా? అనిపిస్తోంది. మొన్నటి దాకా ఇంటర్‌ పరీక్షలు. ఆ తర్వాత మోడల్‌ ఎంసెట్‌, ఎంసెట్‌. ఆ వెంటనే ఎఐ త్రిపుల్‌ ఇ. పరీక్షలు అయిపోయాక రోజుకో రిజల్ట్‌. కాలేజ్‌ అయిపోయింది కదా అనుకుంటే అమ్మానాన్నలతో రోజూ ఇంట్లో ప్రయివేట్‌ క్లాస్‌ తప్పటం లేదు మామయ్య. నేను అన్నం తినడం మానేసి రోజూ డాడీతో తిట్లు తింటున్నాను. డాడీ ఆయన కలలన్నీ నా మీద రుద్దుతున్నారు. ఆయన జీవితంలో సాధించలేనివన్నీ నేను సాధించాలట. ఇంజినీర్‌ని కావాలట. లేకుంటే ఆర్యభట్టులా జీరో లాంటిది ఏదైనా కనిపెట్టాలట. ఆయన చెప్పింది చేస్తే నేనే పెద్ద జీరోలా మిగిలిపోయేలా ఉన్నా. నాకూ ఓ చిన్న మనసు ఉందని దానికీ చిన్నిచిన్నికోరికలు ఉన్నాయని డాడీకి ఎందుకు తెలియడం లేదు మామయ్య. అమ్మ అయినా అర్థం చేసుకుంటుందెమో అనుకున్నా, కానీ ఆమె ఓటు కూడా డాడీకే. నాకేమో కామ్‌గా బికామ్‌ చేయాలని ఉంది. డాడీ ఎమో ఎంసె...

చేయూతనందిస్తే చేజారదు జీవితం

కళ్ల నిండా నీళ్లు కమ్ముకు పోయి, మనసు నిండా దిగులు నిండుతూ పోయే సందర్భాలు ప్రతి ఒక్కరికీ ఎన్నెన్నో. ఓటమో, ఆశాభంగమో, అవమానమో మనసును తీవ్రంగా గాయపరిస్తే ఒంటరిగా మగ్గే క్షణాలు ఏదో సందర్భంలో అందరికీ అనుభవం లోకొచ్చేవే. ఆ సమయంలో తమను తాము ఓదార్చుకునే ఆత్మస్థైర్యం అందరికీ ఉండకపోవొచ్చు. ఓదార్చే తోడూ దొరక్కపోవచ్చు. ఆ బలహీన క్షణంలో మదిలో మెదిలే ఒకే ఒక్క ఆలోచన... 'ఆత్మహత్య'. కర్ణుడి చావుకు సవాలక్ష కారణాలంటారు. ఆత్మహత్యకు పాల్పడే వారు కూడా తమ చావుకు అన్ని కారణాలు చెబుతుంటారు. జీవితంలో సర్వస్వం కోల్పోయినా ఒకటి మాత్రం మిగిలి ఉంటుంది. అదే భవిష్యత్తు. ఇది ఆత్మహత్య చేసుకోవాలనుకునే వారు గ్రహించరు కాబోలు. కాలం గడిచి... మనకూ మంచి రోజులు వచ్చాక ఆ పాత అనుభవాన్ని గుర్తుచేసుకుంటే. ఆ ఆలోచన ఎంతటి తప్పో తెలుస్తుంది. మరి తమకు తాము అంతటి సమయం కూడా ఇచ్చుకోకుండా క్షణికావేశంలో ఆత్మహత్మకు పాల్పడే వారు చాలామంది ఉంటారు. అలాంటి వారిని ముందే గుర్తించి చేయూతనందిస్తే వారి జీవితం చేజారదు.  మారుతున్న పరిస్థితులతో పాటు మానవతా విలువల్లో, జీవన విధానాల్లో ఎన్నో మార్పులు చోటు చేసుకుంటున్నాయి.  యువత అన్ని రంగాల్లో ఎంత వేగంగ...

గది నేర్పిన పాఠం

మనసు పెట్టి చూస్తే మట్టిలో సైతం అందాలు కనిపిస్తాయి. అది చూసే కనులని బట్టి ఉంటుంది. ఈ ప్రపంచంలో మనం ప్రతి వస్తువు నుంచి, ప్రతి ప్రాణి నుంచి ఎంతో కొంత నేర్చుకోవచ్చు. నా గది నాకు నేర్పిన కొన్ని పాఠాలు.   రూఫ్‌ ః మీ ల క్ష్యం ఎప్పుడూ గొప్పగా తన అంత ఎత్తులో ఉండాలని చెప్పింది.  ఫ్యాన్‌ ః ఎప్పుడూ ప్రశాంతంగా ఉండమని చెప్పింది.   గడియారం ః ప్రతి నిమిషమూ విలువైనదే అని ప్రతి సెకనూ టక్‌ టక్‌మని చెబుతూనే ఉంది.  అద్దం ః ఏదైనా చేయబోయే ముందు ఓసారి పరీక్షించుకోండి. లేదంటే తెలుసుకోండి. కిటికీ ః ప్రపంచాన్ని చూడమంటోంది.  క్యాలెండర్‌ ః అప్‌ టు డేట్‌ ఉండమంది.  డోర్‌ ః మీ లక్ష్యాన్ని చేరుకునేందుకు బాగా కష్టపడితే ఇలాంటి ద్వారాలు ఎప్పుడూ మీ కోసం తెరిచే ఉంటాయట.  

ప్రపంచంలో కొన్ని గొప్ప అబద్ధాలు

1. చెక్కు మెయిల్‌ చేశాను.  2. నేను గవర్నమెంట్‌ సర్వెంట్‌ని, మీకు సహాయం చేయడానికి వచ్చాను. 3. హే! నేను ఆ డబ్బులు నీకు ఇచ్చేశాననుకుంటా. 4. మీకు ప్రామిస్‌ చేస్తున్నాను. వచ్చే శుక్రవారం తప్పకుండా ఇస్తాను.  5. ఇంత ఘనం ఎప్పుడూ తాగలేదు.  6. హా.. బాగానే ఉన్నా.  7. నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను. 8. మీరు సన్నగానే ఉన్నారు. మీ బట్టల వల్లే లావుగా ఉన్నట్లు కనిపిస్తున్నారు.  9. మీరు దేని గురించి మాట్లాడుతున్నారో నాకు అర్థం కావడం లేదు.  10. పది మందిలో తొమ్మిది మంది అదే చెప్పారన్న సర్వే... 11. దయచేసి లైన్‌లో ఉండండి. మా కస్టమర్‌ కేర్‌ రిప్రజెంటేటివ్‌ మీతో మాట్లాడతారు.  12. ఒక్క నిమిషం మీతో మాట్లాడాలి. 13. మీరు కావాల్సినంత బరువు కోల్పోతారు.  14. నేను డైవర్స్‌ తీసుకునేందుకు ప్లాన్‌ చేస్తున్నాను. త్వరలోనే నిన్ను పెళ్లి చేసుకుంటాను.  15. లేదు లేదు నీను కాసేపట్లో కాల్‌ చేస్తాను.  16. నిజంగా నాకు తెలియదు ఎవరలా చేశారో.  17. నాకు తెలుసు అది నా పని కాదని.  18. అది నా వ్యసనం కాదు. నేను ...

మరిచిపోలేని బహుమతి

నేను అప్పుడు ఏడో తరగతి చదువుతున్నా. ఓ మోస్తారుగానే చదివేవాడిని. ఒక రోజు లెక్కల మాష్టారు నారాయణగారు పాఠం చెబుతున్నారు. ఒక లెక్క ఉదాహరణగా చెప్పి రెండో లెక్క మాతో చేయించేవారు ఆయన. అలా ఒకరోజు ఎవరు త్వరగా చేస్తే వాళ్లకు ఒక బహుమతి ఇస్తానన్నారు. నేను టకటకా మొదలెట్టా. నాకంటే బాగా లెక్కలు చేసేవారు మాత్రం "మాష్టారూ! ఏం గిఫ్ట్‌ ఇస్తారు? ఇప్పుడే ఇస్తారా తర్వాత ఇస్తారా?'' ఇలా ప్రశ్నలు అడుగుతున్నారు. నేను ముందుగా చేసి చూపించా. ఆయన వెంటనే తన జేబులోంచి పెన్ను తీసి నాకు బహుమతిగా ఇచ్చారు. ఆ పెన్ను కొన్ని సంవత్సరాల పాటు పోగొట్టకుండా కాపాడుకున్నా. నేను ఇంటర్‌ చదివేప్పుడు మా క్లాసులో స్వప్న అని ఒక ఫ్రెండ్‌ ఉండేది. ఎవరిదైనా పుట్టినరోజు ఉంటే క్లాస్‌లో వాణి మేడమ్‌ సమక్షంలో ఘనంగా జరుపుకునే వారం. మా క్లాసులో చాలా తక్కువ మందే ఉండేవారు. అలా ఒకరోజు నా పుట్టినరోజు వచ్చింది. క్లాస్‌లోనే కేక్‌ కట్‌ చేయించారు. ఒకరి పుట్టిన రోజు వస్తుందంటే ఎలాగూ రెండు మూడు రోజుల నుంచి చర్చలు జరుగుతాయి. కాబట్టి అందరూ గిఫ్ట్‌లు తీసుకుని వచ్చారు. కానీ స్వప్న మాత్రం నాకు ఎలాంటి బహుమతి ఇవ్వలేదు. (అంటే బహుమతి కోసమే పుట్టిన రోజు...